10 Αυγούστου 2020

Οι «περίεργες» ανακατατάξεις στην ΕΥΠ και η μεταφορά αρμοδιοτήτων της στο ΓΕΕΘΑ ξεσηκώνουν την αντιπολίτευση

Προβληματισμό και ερωτήματα προκαλεί μια τροπολογία στο νομοσχέδιο του υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής που αφορά την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών.

Με την τροπολογία η Διεύθυνση Ηλεκτρονικών Πληροφοριών και οι περιφερειακές ηλεκτρονικές μονάδες μεταφέρονται με τις αρμοδιότητές τους και το προσωπικό που υπηρετεί με τις οργανικές θέσεις που αυτό κατέχει στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας και εντάσσονται ως αυτοτελής Διεύθυνση Ηλεκτρονικών Πληροφοριών στο ΓΕΕΘΑ.

Τι σημαίνει αυτό; Ότι οι υπηρεσίες που έχουν καθήκον τους τη συλλογή πληροφοριών, που έχουν στόχο τη διασφάλιση της εθνικής ασφάλειας της χώρας, φεύγουν από την ΕΥΠ και μεταφέρονται στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας, γυρνώντας την υπηρεσία πολλά χρόνια πίσω, πριν από το 1986. Ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν αυτός που έκανε την αλλαγή από ΚΥΠ σε ΕΥΠ: με νόμο που δημοσιεύθηκε στις 26 Αυγούστου 1986 στο τεύχος 132Α’ ΦΕΚ η υπηρεσία που ως τότε ονομαζόταν Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΚΥΠ) μετονομάσθηκε σε ΕΥΠ και αποτελεί αυτοτελή πολιτική δημόσια υπηρεσία, με έργο τη συλλογή, την επεξεργασία και τη διανομή πληροφοριών που αφορούν την ασφάλεια της χώρας.

Ποιοι είναι οι λόγοι που επιχειρείται αυτή η αλλαγή;

Γιατί προσπαθούν να μετατρέψουν την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών σε Υπηρεσία Πολιτικών Πληροφοριών αποκλειστικά για τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη;

Πώς θα χρησιμοποιείται πλέον η ΕΥΠ, εφόσον χάνει -ίσως- το σημαντικότερο κομμάτι εργασιών της;

Στην ίδια τροπολογία, αφού καθορίζονται τα καθήκοντα και οι αρμοδιότητες των υπαλλήλων, υπάρχουν κι «άλλα» γκρίζα σημεία που προκαλούν ερωτήματα. Ενα από αυτά είναι η σύσταση Ειδικού Λογαριασμού και Ειδικού Κανονισμού Δημοσίων Συμβάσεων, που θα λειτουργήσουν με προσωπική απόφαση του κ. Μητσοτάκη, η οποία δεν θα δημοσιευτεί στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης.

Η αντιπολίτευση κάνει λόγο για πρωτοφανείς και ανήκουστες σκανδαλώδεις ρυθμίσεις, και ο ΣΥΡΙΖΑ μιλάει για απολυταρχικό μοντέλο διακυβέρνησης του πρωθυπουργού, το οποίο διαρκώς εξελίσσεται σε ένα επικίνδυνο για τη δημοκρατία, τους θεσμούς και τους πολίτες καθεστώς.

Πηγή: εφημερίδα «δημοκρατία»