Άνθρωπος Ελέφαντας: Πως μία 42χρονη θεράπευσε την κνίδωση και ξανακέρδισε την ζωή της

342577-c1f42be71588560bb18aeb3abb31f16e_l.jpg

20-04-2016 13:32

Μία 42χρονη Αγγλίδα, βίωσε δραματικές καταστάσεις με την υγεία της, και το αίσθημα του να νοιώθει ως ελέφαντας, καθώς εντελώς ξαφνικά το σώμα της γέμισε με πομφούς (ακόμη και στα εσωτερικά της όργανα), οι πόνοι ήταν φρικτοί, η ίδια αναγκάστηκε να απομακρυνθεί από την δουλειά της και εν κατακλείδι άλλαξε για ένα διάστημα η ζωή της.

Η κνίδωση είχε μόλις κάνει την εμφάνισή της!

Η Σιομπάν Ούσλεϋ, 42 ετών, σύμφωνα με δημοσίευμα της Madlen Davies για το MailOnline αναφέρει ότι η κατάστασή της της προκάλεσε μεγάλη αναστάτωση και έμοιαζε «σαν να την είχαν ρίξει σε έναν κρεβάτι γεμάτο με τσουκνίδες».

Η κυρία Ούσλεϋ πολεμούσε τη χρόνια αυθόρμητη κνίδωση για δύο χρόνια. Η κατάστασή της ήταν τόσο σοβαρή που δεν μπορούσε να σηκωθεί από το κρεβάτι, να περπατήσει ή να πάει στη δουλειά της.

Η περίπτωσή της ήταν τόσο σοβαρή που σε ορισμένες περιπτώσεις εμφάνισε πομφούς ακόμα και στα εσωτερικά της όργανα, με αποτέλεσμα να νοιώθει αφόρητους πόνους.

Untitled

Η ασθενής δοκίμασε πάρα πολλές θεραπείες και η κατάστασή της βρίσκεται τελικά υπό έλεγχο χάριν ενός νέου φαρμάκου, της ομαλιζουμάμπης το οποίο λαμβάνει κάθε 6 εβδομάδες.

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή:

Η κυρία Ούσλεϋ πολεμούσε τη χρόνια αυθόρμητη κνίδωση για δύο χρόνια. Η νόσος γάζωνε το δέρμα της και οδηγούσε σε επανεμφανιζόμενα εξανθήματα ή πομφούς απρόβλεπτης διάρκειας. Περιγράφοντας τα χρόνια του πόνου της, η ασθενής δήλωσε: «Δεν μπορούσα να φορέσω ρούχα που να ακουμπούν έστω και λίγο το δέρμα μου. Δεν μπορούσα να βγω έξω, να αθληθώ ή να κάνω τις καθημερινές δουλειές μου, όπως το να βγω για ψώνια. Δεν ήξερα πως θα μπορούσα να συνεχίσω να εργάζομαι».

«Ορισμένες ημέρες, ένοιωθα ότι ήθελα να με βάλουν σε ένα τεράστιο μπουφάν για να σταματήσει η φαγούρα στο δέρμα μου. Είχα ακούσει άλλους να το περιγράφουν σαν να σε ρίχνουν σε ένα κρεβάτι με τσουκνίδες, και αυτό ακριβώς ένοιωθα και εγώ. Συνέχιζε: «Για να είμαι ειλικρινής, βρέθηκα σε αδιέξοδο. Αναρωτιόμουν εάν θα μπορούσα ποτέ να ανακουφιστώ. Δεν ήθελα να με αγγίζει κανείς. Περνούσα όλη τη νύχτα ξύπνια εξαιτίας της φαγούρας – και αυτό πραγματικά επηρέασε τη σωματική και πνευματική μου υγεία. «Ψάχνεις απεγνωσμένα για απαντήσεις, αλλά κανείς δεν μπορεί να τις δώσει.»

asthenis

Στη χειρότερη φάση της, η κυρία Ούσλεϋ κάθε πρωί που ξυπνούσε διαπίστωνε νέους πομφούς, πρησμένα μάτια και διογκωμένα χείλη. «Με κάνει να φοβάμαι. Ορισμένες μέρες ξυπνούσα με τεράστια διογκωμένα χείλη, ή πρησμένα μάτια», ανέφερε. «Αναρωτιόμουν τι είχα κάνει διαφορετικά που είχε προκαλέσει όλο αυτό το πρήξιμο, όταν την προηγούμενη ακριβώς μέρα το πρόσωπό μου ήταν σχετικά φυσιολογικό.

«Αρχίζεις να σκέφτεσαι εάν έχεις πιει ή φάει κάτι που επιδείνωσε την κατάσταση. Προσπαθείς απεγνωσμένα να καταλάβεις τι συμβαίνει.» Η κυρία Ούσλεϋ, εργαζόμενη στο NHS από την Οξφόρδη, άρχισε να μην νοιώθει καλά τον Οκτώβρη του 2013. Στη συνέχεια, παρατήρησε κόκκινους πομφούς στο δέρμα της μετά από το γυμναστήριο. Αρχικά, νόμισε ότι ήταν εξάνθημα από τη ζέστη, ή αντίδραση του δέρματός της στο φράξιμο των πόρων κατά τη διάρκεια της γυμναστικής. Ωστόσο, σύντομα η κατάσταση άρχισε να επεκτείνεται, να επιδεινώνεται και τελικά ο γενικός γιατρός της χορήγησε αντιϊσταμινικά σε καθημερινή βάση. Έως τις αρχές του Δεκέμβρη του ίδιου έτους, σχεδόν όλο της το σώμα είχε καλυφτεί από επώδυνους κόκκινους πομφούς – σε βαθμό που χρειάστηκε να επισκεφτεί τα επείγοντα ιατρεία νοσοκομείου την επόμενη μέρα των Χριστουγέννων. Αυτός την παρέπεμψε σε ειδικό δερματολόγο, ο οποίος διέγνωσε Χρόνια Αυθόρμητη Κνίδωση.

«Ένοιωσα να πέφτω στο γκρεμό. Τη μία μέρα ήμουν καλά, την επόμενη ήμουν πραγματικά πολύ άρρωστη», είπε. «Το δέρμα μου ήταν φουσκωμένο, με έξυνε και πονούσε, και εξαιτίας της φλόγωσης ένοιωθα ότι ήμουν σε λήθαργο – σαν να είχα γρίπη.» Αμέσως μετά από τη διάγνωσή της, η κυρία Οϋσλευ έλαβε τέσσερις φορές μεγαλύτερη δόση αντιϊσταμινικών από την κανονική. Αλλά αυτό δεν ανακούφισε σημαντικά τα συμπτώματά της – και μέσα στους επόμενους δέκα μήνες, υποβλήθηκε σε πολλές εξετάσεις για να αντιμετωπίσει την ενοχλητική αυτή κατάσταση. Κάποια στιγμή, η ασθενής αποφάσισε να διακόψει την θεραπεία με τα στεροειδή, αλλά υποτροπίασε σε τέτοιο βαθμό που εμφάνισε πομφούς ακόμα και στα εσωτερικά της όργανα. «Τα στεροειδή ήταν το μόνο φάρμακο που μπορούσε να με ανακουφίσει λίγο, αλλά δεν ήταν μακροχρόνιο φάρμακο», δήλωσε. «Μπήκαμε σε μία διαδικασία αποκλεισμού ώστε να προσπαθήσουμε και να δούμε εάν συνέβαινε κάτι άλλο στο σώμα μου, το οποίο δεν γνωρίζαμε», τόνισε προσθέτοντας:

«Παρόλο που το ταξίδι της αναζήτησης λύσης και θεραπείας ήταν μεγάλο, υπήρξα κατά κάποιο τρόπο τυχερή γιατί γνωρίζω αρκετά άτομα που περίμεναν πολύ περισσότερο μέχρι να διαγνωστούν.» Με την πάροδο του χρόνου, η κατάσταση της κυρίας Ούσλεϋ ήταν τόσο σοβαρή που δεν μπορούσε να εργαστεί. «Πήγαινα στη δουλειά και έμοιαζα με τον άνθρωπο-ελέφαντα. Δεν ήθελα να με δουν οι άλλοι, αλλά σκεφτόμουν «Δεν μπορείς να μένεις μέσα και να είσαι σε χειμερία νάρκη», δήλωνε. Έκανε εξετάσεις για διάφορους εκλυτικούς παράγοντες, σταμάτησε το αλκοόλ και τη γλουτένη σε διάφορες φάσεις, αλλά μέχρι και σήμερα οι γιατροί της δεν μπορούσε να εντοπίσουν την αιτία των εξάρσεών της.

Της είχαν πει ότι η κατάστασή της είναι ιδιοπαθής, πράγμα που σημαίνει ότι είναι μοναδική στην περίπτωσή της, και ότι κάθε ασθενής με Χρόνια Αυθόρμητη Κνίδωση είναι διαφορετικός. Επειδή έχει παράλληλα εν τω βάθει οίδημα του δέρματος, η κατάστασή της είναι πιθανό να είναι μακροχρόνια. Η νέα θεραπεία ωστόσο με ομαλιζουμάμπη, έφεραν ξανά το χαμόγελο και την ηρεμία στην Αγγλίδα ασθενή, κυρίως όμως, την απάλλαξαν από τους φοβερούς πόνους στο δέρμα.

agglida me knidosi

Πλέον κάνει διαλογισμό προσπαθώντας να κρατήσει το άγχος της μακριά, καθώς εκτιμάται ότι αυτό επιδεινώνει την κατάσταση. Επίσης, κάνει ενέσεις κάθε έξι εβδομάδες. Παλαιότερα, έκανε τις ενέσεις κάθε τέσσερις εβδομάδες αλλά τα αποτελέσματα ήταν τόσο θετικά που συμφωνήθηκε ότι μπορούσε να μεσολαβήσει μεγαλύτερο διάστημα ανάμεσα στις θεραπείες.

Κάθε έξι μήνες, πρέπει να διακόπτει το φάρμακο για ένα μικρό χρονικό διάστημα προκειμένου να διαπιστωθεί εάν ο κνησμός έχει υποχωρήσει ή όχι. Η ίδια δήλωσε πρόσφατα φανερά ανακουφισμένη από τους αβάσταχτους πόνους: «Ανατρέχω στις φωτογραφίες και δεν αναγνωρίζω τον εαυτό μου. Ο κόσμος απλά δεν μπορεί να συνειδητοποιήσει πόσο σοβαρές είναι αυτού του είδους οι καταστάσεις. Περνούσαν μέρες που δεν μπορούσα να μιλήσω, ή ακόμα και να σηκωθώ από το κρεβάτι. Το να σε καταβάλλει σε τέτοιο βαθμό μία δερματική κατάσταση ακούγεται απίστευτο σε ορισμένα άτομα, αλλά έτσι είναι η πραγματικότητα.»



ΠΗΓΗ : Onmed.gr


loading...