O θάνατος και η αποτυχία της Παγκοσμιοποίησης

745024-tsipras_trump.jpg

12-11-2016 9:53

Τα απόνερα των αμερικανικών εκλογών, με την άνετη, όπως αποδείχθηκε, νίκη του Ντόναλντ Τραμπ έναντι της Χίλαρι Κλίντον, καταμαρτυρούν ένα συντριπτικό πλήγμα στο οικονομικό, πολιτικό και πολιτισμικό μοντέλο της παγκοσμιοποίησης.

Του Χρήστου Θ. Παναγόπουλου

Είναι πολύ επιδερμικό να ισχυριστεί κανείς ότι ο 45ος πρόεδρος των ΗΠΑ είναι απλά απρόβλεπτος, πράγμα που έπραξαν με ιδιαίτερη σπουδή, λίγες μόλις ώρες μετά την εκλογή του, κυβερνήσεις χωρών, όπως η Γερμανία και η Γαλλία. Ίσως γιατί τα προηγούμενα χρόνια η πλειονότητα του πολιτικού και οικονομικού προσωπικού που συγκροτεί τη λεγόμενη «Νέα Τάξη Πραγμάτων» είχε καταστεί τόσο προβλέψιμη και εξόχως επικίνδυνη για τα δισεκατομμύρια των ανθρώπων που εξακολουθεί να διαφεντεύει.

Το κύμα της παγκοσμιοποίησης επιχείρησε και εν μέρει τα κατάφερε να καταργήσει σύνορα, να σπάσει ιδεολογικές και πολιτικές μπάρες, να περάσει στο οικονομικό DNA, «σαρώνοντας» τα πάντα. Ωστόσο, ως φαινόμενο δεν σεβάστηκε συγκεκριμένα πολιτισμικά και γηγενή στοιχεία, με αποτέλεσμα να προσκρούσει πάνω στον σκόπελο ενός εξαιρετικά ισχυρού κυττάρου: του έθνους.

Ο παραλογισμός αυτής της ισοπέδωσης σταματά εκεί ακριβώς που ξεκινά η ανάγκη του ίδιου του ανθρώπου να κρατήσει κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά στοιχεία, που συνθέτουν την ταυτότητά του: Γλώσσα, Ιστορία, Κουλτούρα και Θρησκεία. Η παγκοσμιοποίηση, δεν σεβάστηκε κανένα από αυτά τα τέσσερα συστατικά που συγκροτούν την έννοια του έθνους. Αντίθετα, προσπάθησε να καλλιεργήσει ένα μοντέλο – καρμπόν, από το οποίο τα πάντα πρέπει να βγαίνουν ομοιογενή, αν όχι ίδια.

Όμως αυτό δεν μπορεί να γίνει. Πόσο δε μάλλον, από τη στιγμή που οι διάφορες ελίτ της παγκοσμιοποίησης ενδιαφέρονταν μόνο για τη δική τους οικονομική ευημερία και προκοπή, αδιαφορώντας ουσιαστικά για τις τύχες του υπόλοιπου κόσμου. Δημιούργησαν με τις αποφάσεις τους χαοτικές ανισότητες μεταξύ των ανθρώπων, πάτησαν ανερυθρίαστα το κουμπί της εξαθλίωσης και της φτωχοποίησης της μεσαίας αλλά και της εργατικής τάξης, δημιουργώντας τον Τρίτο Κόσμο.

4THWORLD

Ωστόσο το μεγαλύτερό τους έγκλημα ήταν ότι με τις αποφάσεις τους εκκόλαψαν τον Τέταρτο Κόσμο: Με απλά λόγια δημιούργησαν κοινωνικές τάξεις σε χώρες πλούσιες που ζουν κάτω από το κατώφλι (κατώτατο όριο) της φτώχειας, σε καθεστώς κοινωνικού αποκλεισμού. Είναι οι τάξεις των παγκόσμιων φτωχών και των μεταναστών, που δημιουργούνται από την παγκοσμιοποίηση και είναι παρούσες σε κάθε μέρος του κόσμου, σε μεγάλους ή μικρούς αριθμούς.

Εάν μελετήσει κανείς διεξοδικά την Ιστορία των τριών τελευταίων αιώνων, μπορεί να παρατηρήσει πως κάθε φορά που ο άνθρωπος βρισκόταν στο κατώφλι της οικονομικής κατάρρευσης και της εξόντωσής του, αποζητούσε με κάθε τρόπο την επιστροφή στις ρίζες του, σε αυτό που τον καθιστούσε ξεχωριστό, ιδιαίτερο. Αναζητούσε, με απλά λόγια, την ταυτότητά του.

Αυτή η ταυτότητα ενυπάρχει στο κύτταρο του έθνους και η αναζήτησή της ακολουθεί μοιραία δύο δρόμους εξέλιξης: τη φιλοπατρία (εθνισμός), στην οποία υπάρχει το στοιχείο της εθνικής αυτοδιάθεσης (αρχή σύμφωνα με την οποία το έθνος είναι μια κυρίαρχη οντότητα, με την αυτοδιάθεση να υποδηλώνει εξίσου εθνική ανεξαρτησία και δημοκρατική κυβέρνηση) και τον εθνικισμό.

Η παγκοσμιοποίηση, επιχειρώντας να επιβάλλει με κάθε μέσο τη Νέα Τάξη Πραγμάτων και στο πλαίσιο μιας κακώς εννοούμενης «πολιτικής ορθότητας», προσπάθησε να εξισώσει αυτούς τους δύο δρόμους.

Το μόνο που κατόρθωσε μέσα από αυτή τη διαδικασία, ήταν να δώσει τροφή στα απανταχού εθνικιστικά ρεύματα που εκμεταλλεύτηκαν προς ίδιον όφελος τα κινήματα αμφισβήτησης, οργής και αγανάκτησης του κόσμου απέναντι στην ισοπέδωση.



ΠΗΓΗ : Newsbomb.gr

loading...