Συνταγματική αναθεώρηση: Γενικολογίες και αρκετή θολούρα στις προτάσεις Τσίπρα για το νέο Σύνταγμα

715865-2566017.jpg

26-07-2016 6:15

Το παιχνίδι των εντυπώσεων και των συμβολισμών φαίνεται πως επιθυμεί να συντηρήσει, για ακόμη μία φορά, ο Αλέξης Τσίπρας, στον απόηχο της χθεσινής παρουσίασης των προτάσεων της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ για την αναθεώρηση του Συντάγματος.

Κι ενώ όλοι περίμεναν από τον πρωθυπουργό γενναίες προτάσεις για την αλλαγή του συνταγματικού χάρτη της χώρας, τελικώς επικράτησε η λογική των υπολογισμών και των κοντόφθαλμων μικροκομματικών συμφερόντων, με «σημαία» την απλή αναλογική.

Υπό το πρίσμα αυτό, όμως, η «Νέα Μεταπολίτευση», που έγραφε το πανό πίσω από τον κ. Τσίπρα, τη στιγμή που μιλούσε στον προαύλιο χώρο της Βουλής, δεν είναι παρά μία φενάκη, ένα προπέτασμα καπνού και μια επίφαση καινοτομίας.

Η οιονεί αμεσοδημοκρατική εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας

Οι προτάσεις δε του αρχηγού της κυβέρνησης σε ό,τι αφορά ειδικά την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας δικαιώνουν απόλυτα το ρεπορτάζ του Newsbomb.gr, το οποίο πρώτο είχε αποκαλύψει χθες, Δευτέρα (25/07/2016) ότι ο πρωθυπουργός ετοιμαζόταν να προτείνει μια δήθεν άμεση εκλογή του ανώτατου πολιτειακού άρχοντα της χώρας απευθείας από τον λαό. Όπερ και εγένετο: Σε ό,τι αφορά τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο κ. Τσίπρας πρότεινε τη δυνατότητα εκλογής του από το Κοινοβούλιο, μόνο αν εξασφαλίζεται η μέγιστη συναίνεση των δύο τρίτων της Βουλής στο πρόσωπό του.

«Η διερεύνηση θα πρέπει να εξαντλείται σε δύο διαδοχικές ψηφοφορίες», σημείωσε ο ίδιος και πρόσθεσε: «Αν αποβούν άκαρπες, τότε η τρίτη ψηφοφορία θα ανήκει στο εκλογικό σώμα, που θα αποφασίζει την εκλογή του Προέδρου με καθολική ψηφοφορία που θα διεξάγεται ανάμεσα στους δύο πλειοψηφήσαντες υποψηφίους της τελευταίας ψηφοφορίας στο Κοινοβούλιο». Άρα, με απλά λόγια, η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας παραμένει έμμεση, αλλά με… δυνατότητα να γίνει άμεση, σε δεύτερη φάση και υπό συγκεκριμένη προϋπόθεση!

Όσο για την αύξηση των αρμοδιοτήτων του Προέδρου, εδώ υπάρχει μπόλικη θολούρα, μιας και ο κ. Τσίπρας αρκέστηκε να πει απλώς ότι αυτή θα γίνει, «χωρίς να θιγεί ο πυρήνας του Συντάγματος».

Το «Δικαστικό Διευθυντήριο»

Επιπρόσθετα, ο ίδιος πρότεινε τη θεσμοθέτηση ενός ειδικού γνωμοδοτικού οργάνου, αποτελούμενου αποκλειστικά από δικαστές των ανώτατων δικαστηρίων, που σε εξαιρετικές περιπτώσεις, μετά από πρόταση του Προέδρου της Δημοκρατίας ή της κυβέρνησης ή 120 βουλευτών, θα γνωμοδοτεί επί ψηφισμένου νομοσχεδίου εντός συντομότατης μάλιστα προθεσμίας.

Ας δούμε λίγο τι ισχύει με βάση την τελευταία αναθεώρηση του Συντάγματος το 2001. Σύμφωνα, λοιπόν, με το άρθρο 42 Συντάγματος, «1. O Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκδίδει και δημοσιεύει τους νόμους που έχουν ψηφιστεί από τη Bουλή μέσα σε ένα μήνα από την ψήφισή τους. Μέσα στην προθεσμία που προβλέπεται στο προηγούμενο εδάφιο, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μπορεί να αναπέμψει στη Bουλή νομοσχέδιο που έχει ψηφιστεί από αυτή, εκθέτοντας και τους λόγους της αναπομπής.

2. Πρόταση νόμου ή νομοσχέδιο που έχει αναπεμφθεί από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας στη Bουλή εισάγεται στην Oλομέλειά της και, αν επιψηφιστεί και πάλι με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών κατά τη διαδικασία του άρθρου 76 παράγραφος 2, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας το εκδίδει και το δημοσιεύει υποχρεωτικά μέσα σε δέκα ημέρες από την επιψήφισή του.»

Μέχρι σήμερα, ουδέποτε και κανένας Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν έκανε χρήση αυτού του δικαιώματος, δηλαδή να ξαναστείλει πίσω στη Βουλή ένα ψηφισμένο νομοσχέδιο, το οποίο θα εμφάνιζε τυχόν προβληματικές διατάξεις! Με την πρόταση της κυβέρνησης καθιερώνεται ένα «Δικαστικό Διευθυντήριο», το οποίο απλώς θα γνωμοδοτεί επί του ψηφισμένου νομοσχεδίου. Μόνο που η γνωμοδότηση αυτή, έτσι όπως την περιέγραψε ο κ. Τσίπρας, δεν φαίνεται να είναι διόλου δεσμευτική για την εκάστοτε κυβέρνηση. Άρα προς τι η θεσμοθέτηση ενός τέτοιου οργάνου;

Παράλληλα, κι εδώ είναι ένα εξίσου σημαντικό στοιχείο, φαίνεται πως ο πρωθυπουργός ξεχνάει και παραβιάζει συνειδητά τη διάκριση των τριών εξουσιών (νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική), όπως αυτή περιγράφεται στο άρθρο 26 του ισχύοντος Συντάγματος.

Συνεπώς, γιατί επιχειρεί να ανακατέψει εκπροσώπους της δικαστικής εξουσίας στο κοινοβουλευτικό έργο, το οποίο αποτελεί αρμοδιότητα της νομοθετικής εξουσίας;

Η «παγίδα» της πρότασης μομφής

Ακόμη μία παράμετρος, που αποδεικνύει ότι ο πρωθυπουργός δεν σκέφτεται άδολα τις αλλαγές στο Σύνταγμα, είναι η ριζική αλλαγή του τρόπου, με τον οποίο θα ασκείται από τα εκάστοτε πολιτικά κόμματα η πρόταση δυσπιστίας προς την κυβέρνηση.

«Το δεύτερο μέτρο, ως συμπλήρωμα γόνιμης εφαρμογής παγίως, εκλογικών συστημάτων απλής αναλογικής, είναι η εποικοδομητική ψήφος δυσπιστίας – η υποχρέωση δηλαδή, η πρόταση δυσπιστίας εναντίον της κυβέρνησης, να συνοδεύεται και από πρόταση για νέο Πρωθυπουργό, πράγμα που εξυπηρετεί τον σκοπό της κυβερνητικής σταθερότητας», ανέφερε ο πρωθυπουργός.

Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Το κόμμα που θα υποβάλει πρόταση μομφής, θα πρέπει υποχρεωτικά να προτείνει άμεσα και νέο κυβερνήτη της χώρας, αλλιώς η πρόταση θα καθίσταται άκυρη! Επί της ουσίας, ο κ. Τσίπρας επιδιώκει να ελέγξει όσο το δυνατόν πιο ασφυκτικά το ενδεχόμενο αναδιάταξης του πολιτικού τοπίου στο μεσοπρόθεσμο διάστημα και να κάνει δύσκολη τη ζωή στους πολιτικούς αντιπάλους του, παγιδεύοντας όποιον τολμήσει να αμφισβητήσει το έργο της κυβέρνησής του με ένα… προαπαιτούμενο: μια πρόταση για νέο πρωθυπουργό.



ΠΗΓΗ : Newsbomb.gr


loading...