Νίκος Νικολόπουλος:Υπέρτατο χρέος μας η υπεράσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων


10-12-2018 12:51

Μερικές σκέψεις με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και την κατάφορη παραβίαση του ς στο μειονοτικό Ελληνικό πληθυσμό  της Βορείου Ηπείρου

Η Παγκόσμια Ημέρα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 10 Δεκεμβρίου, σε ανάμνηση της υπογραφής της Παγκόσμιας Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων από τη γενική συνέλευση του ΟΗΕ στις 10 Δεκεμβρίου 1948. Όραμα των εμπνευστών της, ένας κόσμος με δικαιώματα και ελευθερίες χωρίς διακρίσεις.

Εμείς -όσοι ως προσκυνητές- προσήλθαμε  στο ιερό 40ημερο μνημόσυνο του δολοφονηθέντος ήρωα Κωνσταντίνου Κατσίφα, στα αιματοβαμμένα, άγια χώματα των Βουλιαράτων, όπου άφησαν τα ιερά κόκκαλα τους νέα παλικάρια στις μάχες κατά των Ιταλών, διαπιστώσαμε με θλίψη και οργή ότι η απόσταση ανάμεσα στην οικουμενική διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου και την πραγματικότητα είναι, ακόμη και στις μέρες μας, δυστυχώς τεράστια.

Σήμερα που είναι η μέρα εορτασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων οφείλουμε να υπενθυμίσουμε με έμφαση ότι η αποστέρησή τους δεν είναι μόνο μια ατομική και προσωπική τραγωδία, αλλά επίσης δημιουργεί συνθήκες κοινωνικής και πολιτικής αναταραχής, ενσπείροντας τη βία και τη σύγκρουση μέσα και μεταξύ κοινωνιών και εθνών.

Με επίκαιρη ερώτηση μου, αναφέρω σήμερα στον Πρωθυπουργό της Ελλάδος όλα τα συμβάντα στα Ελληνοαλβανικά σύνορα του Μαυροματίου, όπου τα εκτελεστικά όργανα του Ράμα, με ωμό και αντιδημοκρατικό τρόπο και  καταπατούν ανθρώπινα δικαιώματα και προσβάλλουν Έλληνες επισκέπτες και ομογενείς με περισσή αυθάδεια και προκλητικότητα.

Δυστυχώς, όμως, από τις εν λόγω διακηρυγμένες αρχές μέχρι αυτά που βιώνουν αδιαλείπτως στην Αλβανία οι200.000 αυτόχθονες Έλληνες της Βορείου στην χώρα μας και σε κάθε γωνιά της γης, υπάρχει ένα χάσμα υποκρισίας και καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Έχω χρέος να καταγγείλω στον Ελληνικό λαό, στη Βουλή των Ελλήνων και θα φτάσω στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια τα γεγονότα που έζησα. Την βίαιη καταπάτηση των στοιχειωδών δικαιωμάτων Ελλήνων και Αλβανών πολιτών από την Αλβανική αστυνομία, η οποία έφτασε μέχρι του σημείου να μην επιτρέψει σε Έλληνες να περάσουν τα σύνορα, προκειμένου να πάνε στους Βουλιαράτες, να προσευχηθούν υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του Κωνσταντίνου και να διαδηλώσουν την πίστη τους στην ειρηνική συνύπαρξη και την αγάπη τους στην μητέρα πατρίδα.

Η αγριότητα και το μίσος τους εκδηλώθηκε ακόμα και με βίαιους τρόπους προσβάλλοντας την προσωπικότητα των πολιτών.

Εμείς οι Έλληνες Χριστιανοδημοκράτες πιστεύουμε ότι έχουμε την δύναμη της αφύπνισης των αρμόδιων διεθνών οργανισμών, που γνωρίζουν τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά δυστυχώς φαίνεται ότι σε αρκετές περιπτώσεις είναι εξαρτημένοι και χειραγωγημένοι από συμφέροντα και σκοπιμότητες και δεν εφαρμόζουν, τα όσα έχουν συμφωνηθεί και υπογραφεί στην Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στις 10 Δεκεμβρίου 1948.

Τα αγαθά της εθνικής και προσωπικής ελευθερίας, της ελεύθερης διακίνησης προσώπων και αξιών, της παιδείας και γνώσης, η οικογενειακή ισορροπία, η πίστη στο Θεό και η προσήλωση σε υψηλόφρονες ηθικές και πατριωτικές αρχές, αποτελούν την θεμελιώδη εγγύηση τήρησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και προς αυτή την κατεύθυνση έχουμε χρέος να εργαζόμαστε ακατάπαυστα.

Οφείλω πάντως να υπογραμμίσω ότι η Αλβανία του Χότζα, του Αλία, του Μπερίσα και του Ράμα είναι εδώ και απέχει «έτη φωτός» από την Ευρώπη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Σήμερα είμαι πια πεπεισμένος για τα αμέτρητα κόμπλεξ της εκάστοτε Αλβανικής πολιτικής ηγεσίας απέναντι στην Ελλάδα, τη χώρα που έχει προσφέρει απλόχερη στήριξη στη δεινοπαθούσα Αλβανία.

Η απάνθρωπη στάση των Αλβανικών Αρχών δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητη και γι’ αυτό καλώ τον Πρωθυπουργό και Υπουργό Εξωτερικών να προχωρήσει σε όλα τα απαραίτητα διαβήματα, όπου δει, για να καταδειχθεί η αμετανόητη συμπεριφορά των «πραιτωριανών» του Ράμα, που σκορπάνε φόβο και τρόμο στη Βόρειο Ήπειρο, νομίζοντας ότι οι βαρβαρότητες τους δεν θα έχουν επιπτώσεις.

Η ουδέποτε πλήρως αναγνωρισμένη ελληνική μειονότητα της Αλβανίας αισθάνεται έντονη την ανάγκη να σηκώνει ψηλά την ελληνική σημαία και να χτυπάει δυνατά την καμπάνια της εκκλησιάς στα χωριά της Βόρειας Ηπείρου, γιατί βρίσκεται μονίμως υπό διωγμό και επί δεκαετίες εκλιπαρεί την Ελλάδα να στρέψει το βλέμμα της προς αυτή, με τις ελληνικές κυβερνήσεις όμως να επιδεικνύουν διαχρονικά, σκόπιμη ή μη, αδιαφορία. Η Ελλάδα ουδέποτε αμφισβήτησε τα κυριαρχικά δικαιώματα της Αλβανίας. Μπορεί, άραγε κανείς να υποστηρίξει και το αντίθετο, όταν ακόμα και εντός Ελλάδας εγείρονται ζητήματα περί “Μεγάλης Αλβανίας” ή περί “Τσαμουριάς”; Η Ελλάδα, σταθερά τάσσεται υπέρ της ευρωπαϊκής Αλβανίας και των φιλικών διμερών σχέσεων. Ο πρωθυπουργός της Αλβανίας όμως, ακόμα και την ημέρα της κηδείας του Κ. Κατσίφα, φρόντισε να κάνει εμπρηστικές δηλώσεις και να χαρακτηρίσει “γουρούνια” και “γαιδούρια” όσους παραβρέθηκαν στην κηδεία. Ο ελληνικός λαός δεν έχει τίποτα να χωρίσει με τον αλβανικό. Όσοι όμως υποδαυλίζουν τον άκρατο εθνικισμό σε βάρος του γνήσιου πατριωτισμού, καθώς και όσοι δεν πιστεύουν στις πατρίδες και στα έθνη, ας ξέρουν αυτό: Η μνήμη του Κωνσταντίνου Κατσίφα θα μένει ζωντανή. Και θα αφυπνίζει τον Ελληνισμό!