Αντώνης Πανούτσος στα ψηφοδέλτια της Νέας Δημοκρατίας


16-11-2018 16:05

Ήταν μέσα της δεκαετίας του 1990 όπου η συνδρομητική τηλεόραση έκανε τα πρώτα της βήματα. Σε μια από τις βραδινές εκπομπές του αθλητικού καναλιού ήταν δύο τύποι οι οποίοι σχολίαζαν την επικαιρότητα με ένα διαφορετικό τόνο.

Δεν είχαν τις γνώσεις του Σωτηρακόπουλου και πιθανότατα ούτε την ευφράδεια του Φίλιππα Συρίγου. Μπόρεσαν όμως να σπάσουν ένα από τα μεγαλύτερα στερεότυπα των αθλητικογράφων: το ότι ξέρουν να μιλάνε μόνο για αθλητικά. Μέσα από την ανάλυση για έναν αγώνα έμπλεκαν την μουσική της δεκαετίας του ’70 και εξειδικευμένες φιλοσοφικές θεωρίες. Ακόμα και το ντεκόρ ήταν διαφορετικό. Δεν υπήρχαν τα συνηθισμένα γραφεία αλλά δύο καρέκλες και ανάμεσά σου σε ένα τραπεζάκι δέσποζε η φωτογραφία προφίλ του σκυλιού του ενός παρουσιαστή. Ο ένας από τους δύο, ο Αντώνης Πανούτσος – ο έτερος είναι ο Αντώνης Καρπετόπουλος- αποφάσισε στα 70 του να κάνει το μεγάλο βήμα για την πολιτική ως υποψήφιος της Νέας Δημοκρατίας στο Δυτικό Τομέα Αθήνας. Κοινώς να διαβεί το Ρουβικώνα.

Εύλογα αναρωτιέται κανείς αν η ανανέωση γίνεται με έναν 70χρονο βετεράνο δημοσιογράφο. H απάντηση δεν είναι απλή και σίγουρα δεν είναι αυτονόητη. Για να την αναζητήσει κάποιος, πρέπει να εστιάσει στη προσωπικότητα και στις ιδέες κάποιου.

Ο Πανούτσος δεν είναι όμως μια συνηθισμένη περίπτωση. Έχει ζήσει σε 4 διαφορετικές χώρες, ΗΠΑ, Αγγλία και Γερμανία (την εποχή που λειτουργούσε το περίφημο Checkpoint Charlie όπως λέει) και επέστρεψε στην Ελλάδα το 1984. Επέστρεψε με μια σειρά από βιώματα και μια αξιακή αντίληψη των πραγμάτων διαμορφωμένη με αριστερόστροφη ματιά (με πολιτικούς όρους) παρόλο που ωρίμασε στην κοιτίδα της δυτικής (καπιταλιστικής όπως θα έλεγαν πολλοί) φιλοσοφίας.

Οι δημόσιες παρεμβάσεις του και η αρθρογραφία του σταδιακά ξέφευγαν από τα στενά αθλητικά πλαίσια και επεκτείνονταν σε μια σειρά από ζητήματα που απασχολούν την κοινωνία. Και αυτή η κλιμάκωση δεν έγινε στην περίοδο των «παχιών αγελάδων» αλλά μέσα στη κρίση.

Γιατί εκεί που πολλοί σιώπησαν ή χάιδευαν τα αυτιά των αναγνωστών, ο Πανούτσος επέλεξε να πει αυτό που νόμιζε σωστό και ας δυσαρεστούσε πολλούς.  ιδέες λοιπόν έχει, πλέον τίθεται στη κρίση του λαού προκειμένου μέσα από το ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας να διεκδικήσει να γίνει ένας από τους 300 της νέας Βουλής.

Ίσως όμως είναι μια πρώτη ένδειξη ότι και η Νέα Δημοκρατία αλλάζει, ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης πράγματι ανοίγει το κόμμα προς το χώρο του κέντρου και της κεντροαριστεράς. Οι ανάγκες της χώρας ξεπερνούν πλέον τις παραδοσιακές διαχωριστικές γραμμές καθώς πλέον αποδείχτηκε περίτρανα ότι δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις. Και φυσικά δεν περισσεύει κανείς.

Άλλωστε ο μεγάλος αντίπαλος του Κυριάκου Μητσοτάκη, εφόσον οι πολίτες τον επιλέξουν για να ηγηθεί στη χώρα, δεν είναι ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε κάποιο άλλο κόμμα. Είναι οι συσσωρευμένες παθογένειες δεκαετιών. Αν δεν γίνει αυτό αντιληπτό τότε ο Αντώνης Πανούτσος -αλλά και οποιοσδήποτε άλλος ανταποκριθεί στο κάλεσμα του Μητσοτάκη- θα καταδιώκεται από το γνωστό στίχο του Εγγονόπουλου: «Στρατηγέ, τι ζητούσες στη Λάρισα, Συ ένας Υδραίος;»

Αριστείδης Μαυρομήτρος