Εθνικά – Κυπριακό: Το ξαναζεσταμένο φαγητό του σχεδίου Ανάν και ο κρίσιμος ρόλος του Τσίπρα

749073-tsipras_anastasiadis.jpg

26-11-2016 11:15

Κυπριακό– Εθνικά Θέματα: Ο ιστορικός του μέλλοντος, όταν θα κληθεί να αποφανθεί για τα όσα διαδραματίζονται λίγο πριν το τέλος του 2016 στον άξονα των εθνικών θεμάτων και δη στο «τετράγωνο» Αθήνας, Λευκωσίας, Άγκυρας και Τιράνων, σίγουρα θα αντιμετωπίσει μεγάλη δυσκολία ως προς τον τρόπο με τον οποίο οι κυβερνήσεις των δύο πρώτων πλευρών του σχήματος, Αλέξης Τσίπρας και Νίκος Αναστασιάδης αντίστοιχα, χειρίζονται κρίσιμες καταστάσεις.

Ξεκινώντας από τον Έλληνα πρωθυπουργό, είναι το λιγότερο παροιμιώδης ο τρόπος με τον οποίο τοποθετείται στις κατά καιρούς απίστευτες προκλήσεις και τα ανιστόρητα παιχνίδια μεγαλοϊδεατισμού στα οποία επιδίδονται τόσο ο Τούρκος πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, όσο και ο Αλβανός πρωθυπουργός Έντι Ράμα.

Διαβάστε εδώ όλες τις ειδήσεις για τον Ταγίπ Ερντογάν

Δείτε εδώ όλες τις τελευταίες εξελίξεις σχετικά με τον Έντι Ράμα

Κατευνασμός, δηλώσεις «απερίφραστης καταδίκης», ήπιες εκκλήσεις για ενότητα και «χλιαρές» επιθέσεις με φράσεις του τύπου «τα δικαιώματα της Ελλάδας είναι αδιαμφισβήτητα», περιλαμβάνονται στις πρακτικές που ακολουθεί ο πρωθυπουργός, προκειμένου να αντιμετωπίσει τις «κορώνες» αλυτρωτισμού που εκτοξεύουν κάθε λίγο τόσο ο κ. Ερντογάν όσο και ο κ. Ράμα.

Όπως σημειώνουν έμπειροι αναλυτές, τέτοιου είδους μέθοδοι αντιδράσεις θα είχαν κάποιο νόημα, εάν και εφόσον στη βόρεια και ανατολική γειτονιά της Ελλάδας υπήρχαν ηγέτες που θα διακατέχονταν από φιλειρηνιστικά ιδεώδη ή θα πίστευαν στη συναδέλφωση και την ενότητα των λαών. Ωστόσο, στην πραγματικότητα κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει.

Ο κ. Τσίπρας δήλωσε την Παρασκευή (25/11/2016) επισκεπτόμενος τη Θράκη ότι θα πρέπει οι πολίτες και σε αυτή την περιοχή της Ελλάδας, χριστιανοί και μουσουλμάνοι, να είναι ίσοι, όπως επιτάσσει, άλλωστε, και το Σύνταγμα. Μίλησε δε για το ιερό δικαίωμα όλων των νέων παιδιών, μειονοτικών και μη, στη γνώση και την εκπαίδευση.

Όμορφα λόγια, αλλά δεν συγκινούν κανένα, τη στιγμή που το τουρκικό Προξενείο της Κομοτηνής «αλωνίζει» στην ευρύτερη περιοχή. Πόσο δε μάλλον, όταν η Πολιτεία εξακολουθεί ακόμη και σήμερα να εθελοτυφλεί και να ξεχνά ότι αρκετά σχολεία στη Θράκη παραμένουν υποστελεχωμένα ή ερμητικά κλειστά.

Βεβαίως, κανείς δεν ισχυρίζεται ότι ο κ. Τσίπρας πρέπει να οδηγήσει τη χώρα σε πόλεμο με τους γείτονες. Αλλά αυτό δεν σημαίνει πως θα πρέπει να ανέχεται αγόγγυστα τις όποιες προκλήσεις, κυρίως εξ Ανατολών.

Ιδιαίτερα από τη στιγμή που ο κ. Ερντογάν, ο οποίος διακατέχεται από έντονες επεκτατικές και ακραίες μαξιμαλιστικές βλέψεις, επιμένει να επιδίδεται εδώ και καιρό σε ένα άθλιο και αδιέξοδο παιχνίδι επίδειξης ισχύος, θέλοντας να δείξει πως είναι το «απόλυτο αφεντικό» στο νοτιοανατολικό άκρο της Ευρώπης. Οι προκλήσεις του έχουν, μάλιστα, διττή απεύθυνση: από τη μια πλευρά εκβιάζει την Ε.Ε. με μια «πλημμυρίδα» προσφύγων και μεταναστών στη Γηραιά Ήπειρο, ως αντίποινα για το «πάγωμα» των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας που αποφάσισε την Πέμπτη (24/11/2016) το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Διαβάστε εδώ για τις νέες απειλές του Τούρκου προέδρου

Από την άλλη, ο κ. Ερντογάν αμφισβητεί ανοικτά τα γεωγραφικά κεκτημένα της Ελλάδας, αξιώνοντας αλλαγή διεθνών συμφωνιών, όπως η Συνθήκη της Λωζάννης και ταυτόχρονα δημιουργεί σοβαρότατα προσκόμματα σε ό,τι αφορά την επίλυση του Κυπριακού, ένα μείζον εθνικό θέμα που ταλανίζει τη Μεγαλόνησο εδώ και 42 χρόνια.

Διαβάστε εδώ τι προβλέπει η Συνθήκη της Λωζάννης (1923)



ΠΗΓΗ : Newsbomb.gr

loading...